Bu ferman bir anayasa özelliği taşır (maddi anlamda anayasal niteliktedir)

Kanun önünde müslümanlara ve müslüman olmayanlara eşitlik getirilmiştir-Dini inançlara özgürlük getirilmiştir (din değiştirmede zorlama yoktur)

Azınlıklara ait; okul, kilise, mezarlık, manastırhastahane gibi yerlerin yeniden yapılmasına ya da tamir edilmesine izin verilmiştir
Karışık mahkemeler kurulmuştur (müslümanlar ve gayr-ı müslimler )

Yabancı devletlerle yapılacak antlaşmalar gereğince yabancılar da Osmanlı Devleti sınırları içerisinde mülk sahibi olabileceklerdir.

Mezhepler arasında eşitlik getirilmiştir (dil, din, ırk farkı gözetilmeden)

Patrikhanelerde yeni meclislerin kurulmasına ve bu meclislerde alınacak kararların osmanlı hükümetinin onayından geçtikten sonra uygulanmasına karar verilmiştir.

Islahat fermanıtanzimat fermanının (1839) devamı niteliğinde bir fermandır. Tanzimat fermanı gibi Osmanlı imparatorluğu içerisindeki gayr-ı müslimleri özellikle hıristiyanları müslümanlarla aynı haklara kavuşturmayı hedef almıştır.

Islahat Fermanı Sened-i İttifak ile başlayan Tanzimat Fermanı ile devam eden Osmanlı anayasacılık hareketleri içinde atılmış önemli bir adımdır.